Αντιδημοκρατικός εκτροχιασμός

Τις τελευταίες ημέρες, μετά την τραγωδία της Χίου και τα όσα έρχονται στο φως της δημοσιότητας που ανατρέπουν το κυβερνητικό αφήγημα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει χάσει εντελώς την ψυχραιμία της. Ετσι, από το στάδιο της μη πειστικής απολογίας, έχει περάσει στο στάδιο των απειλών με την ελπίδα πως αν φοβίσει, αν τρομοκρατήσει, θα γίνει πιο… πειστική.

Τρία χθεσινά περιστατικά, άμεσα σχετιζόμενα με την τραγωδία, είναι αρκετά για να αποδείξουν του λόγου το αληθές. Το πρώτο αφορά τον υφυπουργό Ναυτιλίας κ. Γκίκα, ο οποίος με επιθετικό τρόπο κατηγόρησε τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη για όλα τα αμαρτήματα πλην του προπατορικού, καθώς ο Θεός έχει προλάβει να υποδείξει άλλους ενόχους.

Το δεύτερο είχε πρωταγωνιστή τον κ. Βορίδη, ο οποίος συνέστησε στον βουλευτή της Νέας Αριστεράς Νάσο Ηλιόπουλο «να προσέξει ώστε να μη βρεθεί μπλεγμένος σε ηθική αυτουργία σε ψευδορκία», εξαιτίας των δηλώσεών του στο Νοσοκομείο Χίου.

Το τρίτο περιστατικό είχε πρωταγωνιστή τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη και θύμα τον δημοσιογράφο Χρ. Αβραμίδη. Ο τελευταίος, στο πλαίσιο της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών, απηύθυνε στον εκπρόσωπο την ερώτηση που κατά τη γνώμη του έπρεπε να υποβληθεί για να απαντηθεί προς ενημέρωση του ελληνικού λαού. Και ο κ. Μαρινάκης τον απείλησε με μήνυση, ενώ δεν δίστασε να τον χαρακτηρίσει θρασύδειλο. Γιατί; Γιατί δεν του άρεσε η ερώτηση.

Ας κάνουμε μια σούμα. Ενας πολιτικός κατηγορείται από υπουργό επειδή εξέφρασε τις απόψεις του για ένα θέμα που απασχολεί τη χώρα. Για το ίδιο θέμα και για τον ίδιο λόγο, ότι εξέφρασε τις απόψεις του, απειλείται με δικαστική δίωξη ένας βουλευτής. Κι ένας δημοσιογράφος απειλείται επίσης με μήνυση γιατί έκανε τη δουλειά του, δηλαδή ερωτήσεις στον πλέον αρμόδιο να δώσει απαντήσεις.

Με άλλα λόγια, έχουμε ποινικοποίηση της άσκησης καθήκοντος και για τους πολιτικούς και για τον δημοσιογράφο. Που σημαίνει πως η κυβέρνηση έχει την άποψη ότι χρειάζονται περιορισμοί στην άσκηση και του πολιτικού-βουλευτικού και του δημοσιογραφικού λειτουργήματος. Φτάνει μάλιστα στο σημείο η ίδια να θέτει τα όρια από τη στιγμή που θεωρεί ότι έχουν ξεπεραστεί και απειλεί με δικαστικές διώξεις.

Πρόκειται για τον απόλυτο αντιδημοκρατικό εκτροχιασμό. Για την καταρράκωση των θεσμών, για πρακτικές και αντιλήψεις που κινούνται έξω από τους κανόνες λειτουργίας του πολιτεύματος. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.