Η αληθινή ναζιστική επιχείρηση παραχάραξης που ενέπνευσε τη νέα ταινία των Peaky Blinders

Η νέα ταινία «Peaky Blinders: The Immortal Man», με τον Κίλιαν Μέρφι να επιστρέφει στον ρόλο του Τόμι Σέλμπι, φέρνει στο προσκήνιο μια σκοτεινή ιστορία κατασκοπείας και οικονομικού πολέμου. Στην καρδιά της πλοκής βρίσκεται ένα ναζιστικό πλάνο για την αποσταθεροποίηση της βρετανικής οικονομίας μέσω της κυκλοφορίας πλαστών χαρτονομισμάτων. Αν και μοιάζει με καθαρά κινηματογραφική επινόηση, η ιστορία έχει πραγματική βάση και συνδέεται με μια από τις πιο παράξενες και φιλόδοξες επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η επιχείρηση αυτή ήταν γνωστή ως Επιχείρηση Μπέρνχαρντ και αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες και πιο εξελιγμένες προσπάθειες παραχάραξης χρήματος στην ιστορία. Στόχος των Ναζί ήταν να πλήξουν την θάρσηση στη βρετανική λίρα, ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά όπλα της Μεγάλης Βρετανίας κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αν η θάρσηση στο νόμισμα κατέρρεε, η δυνατότητα της χώρας να χρηματοδοτεί την πολεμική της απόπειρα θα μπορούσε να αποδυναμωθεί σημαντικά.

Την υλοποίηση του σχεδίου ανέλαβε ο αξιωματικός των SS Μπέρνχαρντ Κρύγκερ, ο οποίος εργαζόταν στο Κεντρικό Γραφείο Ασφαλείας του Ράιχ. Αντιμέτωπος με την τεχνική δυσκολία της παραχάραξης των εξαιρετικά πολύπλοκων βρετανικών τραπεζογραμματίων, κατέφυγε σε μια ακραία λύση: στρατολόγησε ειδικευμένους τυπογράφους, χαράκτες και γραφίστες από στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζάξενχαουζεν, κοντά στο Βερολίνο, όπου στεγάστηκαν σε μια απομονωμένη πτέρυγα γνωστή ως Block 19. Οι συνθήκες διαβίωσής τους ήταν καλύτερες από αυτές των υπόλοιπων κρατουμένων, καθώς είχαν κρεβάτια, επαρκές φαγητό και πρόσβαση σε εφημερίδες. Ωστόσο, η σχετική αυτή «άνεση» είχε έναν σαφή λόγο: η ζωή τους εξαρτιόταν από την επιτυχία τους. Αν δεν κατάφερναν να παράγουν άψογα πλαστά χαρτονομίσματα, κινδύνευαν να εκτελεστούν.

Ανάμεσα στους ανθρώπους που εργάστηκαν στο παράξενο αυτό εργαστήριο ήταν ο χαράκτης Σαλομόν Σμολιάνοφ, ο οποίος είχε ήδη εμπειρία στην παραχάραξη χρημάτων πριν από τον πόλεμο. Σημαντικό ρόλο είχε επίσης ο Σλοβάκος τυπογράφος Άντολφ Μπούργκερ, ο οποίος είχε συλληφθεί επειδή πλαστογραφούσε πιστοποιητικά βάπτισης για να βοηθήσει Εβραίους να αποφύγουν την απέλαση. Στο Ζάξενχαουζεν βρέθηκε να χρησιμοποιεί τις γνώσεις του για έναν εντελώς διαφορετικό σκοπό: την παραχάραξη βρετανικών τραπεζογραμματίων.

Η διαδικασία αποδείχθηκε εξαιρετικά απαιτητική. Τα χαρτονομίσματα της Τράπεζας της Αγγλίας θεωρούνταν από τα πιο δύσκολα στον κόσμο να αντιγραφούν, κυρίως λόγω του ειδικού χαρτιού από λινές ίνες που τους έδινε τη χαρακτηριστική υφή. Μετά από μήνες δοκιμών και πειραμάτων, οι κρατούμενοι κατάφεραν να δημιουργήσουν αντίγραφα τόσο πειστικά όθεν επιπλέον και έμπειροι τραπεζικοί υπάλληλοι δυσκολεύονταν να τα ξεχωρίσουν από τα αυθεντικά.

Μέχρι το 1943 η παραγωγή είχε φτάσει σε εντυπωσιακά επίπεδα. Οι Ναζί τύπωσαν πλαστά βρετανικά χαρτονομίσματα αξίας κατά πρόσβαση 132 εκατομμυρίων λιρών, ένα τεράστιο ποσό για την εποχή. Το αρχικό πλάνο προέβλεπε ότι γερμανικά αεροσκάφη θα έριχναν δεσμίδες πλαστών χρημάτων πάνω από τη Βρετανία, με στόχο να προκαλέσουν πανικό και να κλονίσουν την θάρσηση στο νόμισμα.

Τελικά το πλάνο αυτό εγκαταλείφθηκε, καθώς οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι Βρετανοί πιθανότατα θα μάζευαν μόνο τα χρήματα αντί να πανικοβληθούν. Αντί για αυτό, τα πλαστά τραπεζογραμμάτια χρησιμοποιήθηκαν πιο διακριτικά για τη χρηματοδότηση μυστικών επιχειρήσεων, την πληρωμή πρακτόρων και την τσαρσί προμηθειών μέσω τραπεζών σε ουδέτερες χώρες.

Καθώς ο πόλεμος πλησίαζε στο τέλος του και το Τρίτο Ράιχ κατέρρεε το 1945, οι Ναζί προσπάθησαν να εξαφανίσουν τα χνάρια της επιχείρησης. Τα μηχανήματα εκτύπωσης, οι πλάκες και μεγάλες ποσότητες πλαστών τραπεζογραμματίων μεταφέρθηκαν στις Αυστριακές Άλπεις και πετάχτηκαν στη λίμνη Τόπλιτς. Για χρόνια κυκλοφορούσαν φήμες ότι στον βυθό της λίμνης βρισκόταν ναζιστικός χρυσός. Όταν δύτες εξερεύνησαν την περιοχή τη δεκαετία του 1950, ανακάλυψαν τελικά κιβώτια γεμάτα πλαστά χαρτονομίσματα, διατηρημένα στη λάσπη του βυθού.

Η Επιχείρηση Μπέρνχαρντ δεν κατάφερε τελικά να καταστρέψει τη βρετανική οικονομία, όμως ανάγκασε την Τράπεζα της Αγγλίας να επανεξετάσει την ασφάλεια του νομίσματός της. Μετά τον πόλεμο η Βρετανία εισήγαγε νέα τραπεζογραμμάτια με ισχυρότερα χαρακτηριστικά ασφαλείας.

Η παράξενη αυτή ιστορία δείχνει ότι η πραγματικότητα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μπορεί να είναι εξίσου δραματική με τη μυθοπλασία. Και στην περίπτωση της νέας ταινίας του Peaky Blinders, η πραγματικότητα αποδεικνύεται ωσπεράν πιο απίστευτη από το ίδιο το σενάριο.